استقامت او در پیاده روی های سخت و طولانی مدت غلامحسن رضایی استادی که 20 سال از عمرش را در کارخانه نخریسی مشهد سپری کرده بود به این فکر انداخت تا این توانایی کم نظیر را در بوته آزمایش بگذارد. اولین بار کارش را با پیمودن 70 بار دور بوستان ملت مشهد آن هم فقط با اطلاع خودش و خانواده اش شروع کرد و توانست در بی خبری 45 ساعت یک نفس به رکوردی که مورد نظرش بود برسد. سال 90 این رکورد را به 100 دور رساند و یکسال بعد 11 دور به آن اضافه نمود. این بار اما اراده رضایی استادی بر ثبت رکوردی تاریخی پایه گذاری شد. او که به قول خودش تا اینجا حمایتی از طرف هیچ فرد ،ارگان یا نهادی پشت سرش نداشته برای ثبت رکورد جدیدش انتظار حمایت از حداقل نهاد هایی همچون بهزیستی ، اداره کل ورزش و جوانان و یا هیأت ورزش های همگانی را داشت اما جز شهرداری مشهد هیچ کس حاضر نشد صدای این ورزشکار را بشنود! او در نهایت بعد از 3 روز پیاده روی بی وقفه و طی مسیر121 بار دور بوستان ملت با مسافت 382 کیلومتر در جشن کوچکی که در بوستان ملت برایش تدارک دیده شده بود شرکت کرد بدون اینکه حضور مسؤولی در آنجا حس شود!
رضایی: مسؤولان ورزش استان درخواب عمیقی هستند
غلامحسن رضایی استادی، ورزشکار 61 ساله که از ناحیه دست معلولیت دارد در خصوص این حرکت، گفت: از 9 صبح روز شنبه استارت کار زده شد و پس از 3 شبانه روز یعنی 72 ساعت بدون وقفه توانستم 121 دور، رینگ اطراف پارک ملت را طی کنم. این در حالی است که نسبت به سال‌های گذشته این رکورد بیشتر شده است.
وی در پاسخ به این سؤال که در این مدت آیا مسؤولی از نهادهای مربوطه از این حرکت بازدید کرده است یا خیر، اظهار کرد: متاسفانه در این مدت هیچ یک از مسؤولان حضور نداشتند و تنها مسؤولان شهرداری مشهد به ویژه معاونت فرهنگی منطقه 11 همکاری خوبی با من داشتند اما از حضور فردی از اداره کل ورزش و جوانان و بهزیستی خبری نبود.
رضایی ادامه داد: متاسفانه هیچ یکی از این مسؤولان به من نگفتند حالا که شما ورزشکار هستید و اینچنین توانایی دارید، چطور به اینجا رسیدید و آیا نیاز به کمک دارید یا خیر؟!
وی با گلایه از این بی‌توجهی عنوان کرد: متاسفانه کمترین توجهی به من نمی‌شود و این در حالی است که شاید رکورد من در دنیا بی‌نظیر باشد و برای اینکه این 3 شبانه روز را با موفقیت پیاده‌روی کنم به مدت یک سال تمرین کردم و مطمئنا دوست داشتم چنین رکوردی ثبت شود. وی با بیان اینکه علاقه‌مند هستم ورزش پیاده‌روی بیش از این در بین عموم گسترش یابد، گفت: پیشنهاد دادم که چنین طرحی به صورت سالانه و با حضور علاقه‌مندان اعم از خانم‌ها، آقایان، جوانان و سالمندان برگزار شود تا بتوانیم چنین طرحی را جهانی کنیم زیرا پیاده‌روی ورزش ساده ای است که از عهده همه برمی آید. رضایی با بیان اینکه یک ورزشکار غریب بودم، ادامه داد: متاسفانه در این مدت کسی خبری از من نگرفت و تنها در مقابل درخواست من اعلام کردند که اگر توانایی خاصی داری باید بروی برای خودت اسپانسر بگیری.
وی با بیان اینکه مددجوی بهزیستی بوده و در این سازمان پرونده داشته است، افزود: از طریق پرونده‌ای که در بهزیستی داشتم و سابقه ورزشکاری خود قبل از اسفند ماه نامه خود را به این سازمان مبنی بر حضور در چنین حرکتی ارایه دادم و بسیار پیگیر این موضوع بودم تا با نظم و سر موقع انجام شود.
این ورزشکار معلول 61 ساله خاطر نشان کرد: با این حال پس از هر بار حضور من برای پیگیری این موضوع، با جواب اینکه دیر نمی‌شود و هنوز زمان وجود دارد مواجه می‌شدم تا اینکه همه چیز به دقیقه 90 رسید و 2 روز قبل از آغاز چنین حرکتی اعلام کردند که از سوی بهزیستی و هیأت ورزش‌های همگانی ،چنین فعالیتی لغو شده است.
وی تصریح کرد: جوابی که در مقابل این لغو شدن اعلام کردند این بود که به دلیل گرمی هوا و سن من انجام این فعالیت درست نبوده و امکان دارد اتفاقی بیفتد.وی تاکید کرد: واقعا برای این ارگان‌ها متاسفم و در حالی که 3 مشخصه معلولیت، بازنشستگی و 61 سال سن را دارم، هیچ توجهی نشد این در حالی است که از مسؤولان شهر خودم انتظاری بیش از این داشتم.